தவிக்க முடியாத சவாலை முறியடிப்பாரா மஹிந்த...

ஆக்கம்: விக்ரர் ஐவன
விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான யுத்தம் உருவாக்கி விட்ட "வீர புருஷர்கள்" இருவருக்கிடையில் நிகழவிருக்கும் ஜனாதிபதிப்பதவிக்கான போர் குறித்து ஆழமாக அலசும் விதத்தில் அமைக்கிறது இக்கட்டுரை. விக்ரர் ஐவனால் எழுதப்பட்ட இவ் ஆய்வுக்கட்டுரை, கடந்த 15ஆம் திகதிய "ராவய" பத்திரிகையில் வெளியாகியுள்ளது. அதன் தமிழ் வடிவமே இது.

யுத்தத்தில் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ ஈட்டிக் கொண்ட வெற்றியானது அவரை இராட்சதப் பலவானாகவும் நாட்டின் ஏனைய அனைத்து அரசியல் தலைவர்களையும் சித்திரக் குள்ளர்களாகவும் ஆக்கிவிட்டுள்ளது. இந்த நிலைப்பாடானது அந்த இராட்சதப் பலவானுக்கு எதிராக ஜனாதிபதித் தேர்தலில் ஆற்றலுடன் போட்டியிடக் கூடிய எவரும் மேற்படி அரசியல் தலைவர்கள் மத்தியில் தென்படாததொரு நிலையையும் உருவாக்கி விட்டிருந்தது. அதேபோன்று, மஹிந்த ராஜபக்ஷ நிர்வாகத்துக்கே உரிய எவ்விதமான வரையறைகள் நிலவினாலும் கூட, கடும் போட்டியென்ற சவால் எதுவுமின்றியே ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ ஜனாதிபதித் தேர்தலில் இலகுவான வெற்றியை ஈட்டிக் கொள்ளத்தக்கதான நிலைப்பாடொன்றும் நாட்டில் உருவாகியிருந்தது.

மூன்று பிரபலங்கள் இறுதியில் சம்பிரதாயமான எதிர்க்கட்சித் தலைவருக்குப் பதிலாக, யுத்தம் உருவாக்கி விட்ட மேலுமொரு இராட்சதப் பலவானை ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவுடன் போட்டியில் நிறுத்தும் நிலைப்பாடொன்று உருவானதன் மூலம் அந்த இடைவெளி நிரப்பப்பட்டது. விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான வெற்றி யுத்தமானது மூன்று பிரபலங்களை உருவாக்கி விட்டிருந்தது. ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ, பாதுகாப்புச் செயலாளர் கோத்தாபய ராஜபக்ஷ மற்றும் இராணுவத் தளபதி ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா ஆகியோரே அந்த மூவரும்.

யுத்தத்தில் இந்த மூவரும் வகித்த பாத்திரங்கள் மிக விசேடமான மற்றும் அசாதாரணத் தன்மை கொண்டதாகவே இருந்தன. இராணுவத் தளபதியான ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா அந்த யுத்தத்துக்கு அவசியமான யுத்தமயத் தலைமைத்துவத்தை வழங்கிநின்றார். பாதுகாப்புச் செயலாளரான கோத்தாபய ராஜபக்ஷ இவ்விரண்டு சாதக நிலைகளையும் ஒருமுகப்படுத்தி நின்றார். இவர்கள் அந்த யுத்தத்தில் வகித்த விசேடமான பாத்திரத் தன்மையின் காரணமாக யுத்தம் முடிவுக்கு வந்தபோது அம்மூவரும் அசாதாரணமான வீர புருஷர்களாக வரலாற்றில் இடம்பெற்றனர்.

அதேவேளை, இம் மூவருமே எதிர்க்கட்சியின் கடும் விமர்சனங்களுக்கும் உள்ளாகியிருந்தனர். இந்த யுத்தம் குறித்த எதிர்க்கட்சியின் பார்வை, தனது ஆளுமையின் இருப்பைப் பலப்படுத்திக்கொள்வதற்கு மஹிந்த ராஜபக்ஷ யுத்தத்தை ஒரு சாதனமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்கிறார் என்பதாகவே இருந்தது. எதிர்க்கட்சியின் விமர்சனங்கள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவுக்கோ பாதுகாப்புச் செயலாளருக்கோ ஒரு பொருட்டாக இருக்க வில்லை. தமது அரச பணியென்ற ரீதியில் இராணுவ வீரராகக் கருதக்கூடிய ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா மீது எதிர்க்கட்சித் தலைவரிடமிருந்து மிகக் கடுமையான விமர்சனங்கள் எழுந்த சந்தர்ப்பங்களும் அமைந்தன. அத்தகைய சில விமர்சனங்களுக்கு கோபாவேஷத்துடன் இராணுவத் தளபதி பதிலடி கொடுத்த சந்தர்ப்பங்களும் இருக்கவே செய்தன.

ஐ.தே.க. ஜே.வி.பி. இணைப்பு இவையனைத்தும் அவ்வாறிருக்கையிலும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் நிறுத்த தமது வசத்தில் எவரொருவரும் இல்லாததொரு நிலையிலிருந்த எதிர்க்கட்சியானது, யுத்தம் உருவாக்கி விட்டிருந்த எஞ்சியிருந்த வீரர்களுள் ஒருவரை மஹிந்த ராஜபக்ஷவுக்கு எதிராக ஜனாதிபதித் தேர்தல் களத்தில் நிறுத்துவதற்குத் திறன் பெற்றுள்ளமையானது எதிர்க்கட்சி ஈட்டிக்கொண்டுள்ளதொரு வெற்றியேயெனக் கருதமுடிகிறது. இங்கு புதுமையானதொரு நிகழ்வாகக் கொள்ளத்தக்கது, இணைசேர்ந்து செயற்பட இயலாததொரு நிலையில் இருந்துள்ள ஐ.தே.கட்சிக்கும் ஜே.வி.பிக்கும் ஒரு முகப்பட்டுச் செயற்படத்தக்கதொரு பின் புலத்தை இத் தெரிவு வழங்கியுள்ளதேயாகும்.

முக்கியமாக பொதுமக்கள் ஐக்கிய முன்னணி வசத்தில் நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதிப் பலம் கிட்டியிருந்தபோது, ஐ.தே.கட்சிக்கு நாடாளுமன்றப் பலம் கிட்டியிருந்த சந்தர்ப்பத்தில் ரணில் விக்கிரம சிங்கவின் நாடாளுமன்றப் பலத்துடனான அரசுக்குச் சாவுமணியடித்து விடுவதற்கு கச்சை கட்டிக் கொண்டு களமிறங்கி நின்றது இந்த ஜே.வி.பி. கட்சியேயாகும்.

தமது அக் கைங்கரியம் குறித்த ஜே.வி.பி யின் அன்றைய பார்வை, தேசத்துரோக அர சொன்றை நாட்டிலிருந்து நீக்கிவிடும் உத்தமமான தொரு பெரும் பணியென்பதாகவே இருந்தது. அதன்பின்னர் மஹிந்த ராஜபக்ஷவை ஜனாதிபதிக் கதிரையில் அமர்த்திவிடும் அரசியல் செயற்பாட்டில் ஜே.வி.பியானது சுகப்பிரசவமொன்றுக்காகப் போராடும் மருத்துவ மாதொன்றின் பாத்திரம் வகித்துச் செயற்பட்டது.

இன்று அதே ஜே.வி.பி ., தேசப்பற்று மிக்க இரட்சகனாகக் கருதித் தம்மால் பதவியில் அமர்த்தப்பட்ட மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் அரசுக்கு அரசியல் சவக்குழி தோண்டும் பாத்திரத்தையும், தம்மால் தேசத்துரோகி என முத்திரை குத்தப்பட்டு அதிகாரத்திலிருந்து துரத்தி விடப்பட்ட ரணில் விக்கிரமசிங்கவை வேறு விதத்தில் பதவியில் அமர்த்திவிடும் அரசியல் செயற்பாடொன்றையும் வகிக்க வேண்டி நேர்ந்திருக்கிறது. ஜே.வி.பி. மற்றும் ஐ.தே.கட்சியென்ற இவற்றுக்கிடையில் நிலவிய பகை அதன் மூலமாகவேனும் தீருமானால் அதை நாட்டின் அரசியல் மேம்பாட்டுக்குக் காரணமாகும் சாதகமொன்றாகக் கருதமுடியும்.

ரணிலின் தந்திரம் ஐ.தே.கட்சியின் தலைவரான ரணில் விக்கிரமசிங்க பிரச்சினைகள் மலிந்த இச்சிக்கலினுள் பல வர்ணங்கள் கொண்ட தொரு பாத்திரதாரியாகவிருப்பது தெரிகிறது. இதற்கு முன்னர் அவரது நிலை இலகுவில் வெளியேற இயலாத கழுத்தளவுக்கு சேற்றுக் குழியில் அமிழ்ந்துபோயிருந்ததொரு நிலைப் பாடாகியிருந்தது. இந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வலுவானதொரு போட்டியாளராகி விடும் திறனாற்றலை அவர் பெற்றிருக்கவில்லை. விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான அந்த யுத்த வெற்றியானது மஹிந்த ராஜ பக்ஷவை ராட்சதப் பலவானாகவும் அவரைச் சித்திரக்குள்ளனாகவும் ஆக்கிவிட்டிருந்தது. சம்பிரதாய ரீதியில் நோக்கும்போது இப் போட்டியில் அடுத்த போட்டியாளராக அமைய வேண்டியது அவரேயாவார். இருந்தபோதிலும், போட்டியின் மூலம் கிட்டும் தோல்வியானது அவரது எதிர்கால அரசியல் இருப்பை அற்றுப்போகச் செய்வதற்கு இடமிருந்தது. மறுபுறத்தில், ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடும் வாய்ப்பை கட்சியின் வேறுமொரு பிரமுகருக்கு வழங்கும் கொள்கையை அவர் பின்பற்றினாலும் கூட, அதன் மூலமும் கட்சித் தலைமைத்துவத்தை அவர் இழந்துவிடும் நிலை மற்றும் அரசியல் எதிர்காலமொன்று அற்றுப்போகும் நிலை உருவாகவும் இடமிருந்தது. இந்நிலையில், தனது கட்சித் தலை மைத்துவத்தையும் பேணிப் பாதுகாத்துக் கொண்டு, அதேசமயம், மஹிந்த ராஜபக்ஷவுக்கு எதிராகக் கடும் போட்டியை முன்னிறுத்திவிடும் முறைமையொன்றை இச்சந்தர்ப்பத்தில் கண்டறிந்து கொள்வதற்கு ரணில் திறனாற்றல் பெற்றுள்ளமையானது, தனது அரசியல் வாழ்க்கையில் அவர் ஈட்டிக் கொண்டுள்ள முகியத்துவம் பெறும் வெற்றி யொன்றாகவே கருதமுடியும். ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா இந்த ஜனாதிபதிப் போட்டியில் வெற்றிபெற்றதாக ஊகித்துக்கொண்டு, அதன் பின்னர் ரணில் விக்கிரம சிங்கவின் எதிர்பார்ப்புக்கு அமைய அனைத்துச் செயற்பாடுகளும் நிகழுமானால், வெற்றிப் புருஷரான ஜெனரல் சரத் பொன்சேகாவை அந்த வெற்றியின் சின்னமாகக் கருதச் செய்யும் முக்கியத்தும் பெறும் வரையறைக்கு உட்படும் பதவியொன்றில் நிறுத்திவைத்து, நாட்டை நிர்வகிக்கும் அதிகார பலத்தைத் தன தாக்கிக்கொள்ளும் ஆற்றல் அவருக்குக் கிட் டக்கூடும். வெற்றியீட்டிக் கொள்பவர் தனது வெற்றி யின் பின்னர் ரணில்விக்கிரமசிங்கவின் அரசியல் செயற்றிட்டத்தை நிராகரித்துவிட்டாலும் கூட, குறைந்தபட்சம் கட்சித்தலைமைத்துவத்தையாவது பாதுகாத்துக்கொள்ளும் திறனாற்றல் ரணிலுக்குக் கிட்டக்கூடும். அந்த அர்த்தத்தில் நோக்கும்போது இத் தேர்தலில் கிட்டும் பெறுபேறு எவ்வாறானதாக அமைந்தாலும் கட்சித் தலைமைத்துவத்தைப் பேணிப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும் திறனாற்றல் ரணில் விக்கிரமசிங்கவுக்குக் கிட்டுகிறது.

தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் ஆறுமுகன் தொண்டமான், டக்ளஸ் தேவானந்தா மற்றும் கருணா போன்றோர் அரச தரப்பிலேயே உள்ளனர். மனோ கணேசன், ஜெனரல் சரத் பொன்சேகாவைச் சார்ந்து நிற்கிறார். இங்கு, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் ஒத்துழைப்பு யாருக்குக் கிட்டப் போகின்றது என்பது மிகுந்த முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைபின் தலைவர்கள் அரசியல் கண்ணோட்டத்தில் ஆழமான தொரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டிருந்தாலும் கூட, இந்த ஜனாதிபதிப் போட்டியில் அவர்கள் கைக்கொள்ளவிருக்கும் கொள்கை எதுவென்பது தெளிவற்றதாகவே உள்ளது.

அவர்கள் புறம்பானதொரு ராச்சியம் அல்லது அதற்குப் பதிலாகக் கோரிநின்ற சமஷ்டி ஆட்சி முறைமை தொடர்பான எண்ணத்தைக் கைவிட்டிருந்தாலும் கூட தமது இனம் முகம் கொடுத்துள்ள பிரச்சினைகளுக்கு நியாயமானதும் நீடித்து நிலைத்து நிற்பதுமான தீர் வொன்றைக் கோரி நிற்கின்றனர். ஆனாலும், அவர்களது நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமாகும் ஆக்கபூர்வமான தீர்வொன்றை முன்வைக்க இன்னமும் அரசு திறன்பெற்றிருக்கவில்லை.

யுத்த காலத்தில் மிகப்பெரும் சாதனை படைத்து அதன்மூலம் வீரபுரஷரென்ற பெயரைத் தட்டிக்கொண்ட பிரமுகராக ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா திகழ்கின்றார். யுத்தத்தில் கிட்டிய கௌரவம் அந்த யுத்தம் உருவாக்கிய வீரபுரஷர்கள் மூவரிடையில் எவ்விதத்தில் பகிரப்பட வேண்டியுள்ளது என்பது குறித்துப் பல்வேறு கருத்துகள் வினவினாலும் கூட, அவர் யுத்தகளத்தில் வழங்கியுள்ள பங்களிப்பு மிக விசேடமானதாகும். ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா களமிறங்கவுள்ளார் என்ற சலசலப்பு வரும் வரையிலும் எதிர்க் கட்சியினால் விடுக்கப்படும் கடும் சவா லொன்று இல்லாத தனிப்பயணத்தையே மஹிந்த அரசு மேற்கொண்டு வந்திருந்தது. ஆனால், ஜெனரல் சரத் பொன்சேகாவின் வருகையானது, அந்த நிலைப்பாட்டில் ஏதோவொரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்திவிடக் காரணமாகியுள்ளதோடு, அதைச் சற்று ஆழமாக நோக்கும்போது, அதை நல்லதொரு நிலைப்பாடாக அன்றி தீயதொன்றாகக் கருத இயலாது. பலமிக்க தொரு அரசு, பலமிக்கதொரு எதிரணி அமைப் பினால் விடுக்கப்படும் சவால்கள் மற்றும் விமர்சனங்களுக்கு மத்தியிலேயே முன்னோக்கிப் பயணிக்க நேர்ந்துள்ளது.

இருந்தபோதிலும், தமது பார்வைக்கு எட்டும் தீவிர சக்திகளோடு அல்லாது, அதற்கு முற்றிலும் மாறான கருத்து நிலைப்பாடுகளைக் கொண்டுள்ள தீவிர சக்திகளுடன் இணைந்தே ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா செயற்பட வேண்டி நேர்ந்துள்ளது. முக்கியமாக, தாம் முன்னெடுத்துச் சென்ற யுத்தத்துக்குச் சார்பாக நின்று செயற்பட்ட தரப்புடன் அல்லாது, கடும் எதிர்ப்பைக் காட்டிச் செயற்பட்டுள்ள தரப்பொன்றுடன் இணைந்தே அவர் செயற்பட வேண்டி நேர்ந்துள்ளது. இந்தப் பொருந்தாத தன்மை தெளிவாகப் புலப்படும் நிலைப் பாடே நிலவுவதோடு, அது இக்கூட்டமைப் புக்கேயுரிய பலவீனமான இலட்சணமெனவும் கொள்ள முடிகிறது.

மேலும், ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா முதிர்ந்ததொரு அரசியல் தலைவரல்ல. தேர்ச்சி பெற்றதொரு இராணுவத் தலைவரேயா வார்.இராணுவத் தலைவரொருவரிடத்தில் அரசியல் தலைவரொருவருக்கு அமையாத சீரொழுக்கக் கட்டுக்கோப்பு அமைந்திருந்தாலும், அரசியலில் போன்றல்லாது யுத்தமொன்றில் முக்கியத்துவம் பெறுவது கட்டளைகளைப் பிறப்பித்தல் மற்றும் கட்டளைகளைப் பின்பற்றலேயாகும்.

மனித சுதந்திரத்தின் நவீனமயமான பெறுமதியை வெளிப்படுத்தி நின்ற புரட்சியாகவே பிரான்ஸியப் புரட்சி அடையாளப் படுத்தப்படுகிறது. பிரான்ஸில் அதுவரை யிலும் நிலவிய முடியாட்சி நிர்வாகத்தை இல்லாதொழித்து ஜனநாயகவாத ஆட்சியை மலரச் செய்ய அப்புரட்சியின் மூலம் முடிந்திருந்தாலும் கூட, அப்புரட்சியின் மூலம் உருவான ஜனநாயகவாதக் கூட்டரசு ஆட்டம் கண்ட வேளையில், அதைப் பேணிக்காத்து முன் நகர்த்திச் செல்லும் பொறுப்பு நெப்போலியனிடம் கையளிக்கப்பட்டது. ஆனால், நெப்போலியனோ, அதுவரை நிலவிய ஜனநாயகவாத ஆட்சியைக்களைந்தெறிந்து, தானே பிரான்ஸின் ஏகாதிபதியாக முடிசூடிக் கொண்டதோடு மீளவும் சர்வாதிகார முடியாட்சி நிர்வாகத்தையே பிரான்ஸில் கொண்டு வந்தார்.

ஆனாலும், இரண்டாம் உலகப் போரின் பின்னர், பிரான்ஸில் ஐந்தாவது கூட்டாட்சி அரசை நிறுவிய சார்ள்ஸ் டிகோல் நெப்போலியன் வழியில் செல்லாது பிரான்ஸை ஜனநாய கவாத ராச்சியமாக அடையாளப் படுத்திவிடத்திறன் பெற்றிருந்தாலும் கூட, நெப்போலியன் கட்டமைத்த அரசமைப்பைப் போன்றே டிகோலின் நிர்வாகப் போக்கினுள்ளும் கூட ஏதோவொரு அளவு சர்வாதிகாரத்தின் இருண்ட நிழல் படர்ந்திருந்ததாகக் கூறமுடியும். எவ்வாறோ, ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிக் கொள்வாரானால், முன்னுதாரணமாக நெப்போலியனின் வழியைப் பின்பற்றக்கூடுமா? அல்லது சார்ள்ஸ் டிகோலின் வழியைப் பின்பற்றக்கூடுமா? இவையிரண்டுமே இல்லாதவாறு மூன்றாவது மார்க்கமொன்றில் பயணிக்கக்கூடுமா? என்பது தெளிவற்றதாகவே உள்ளது.

ஜே.வி.பி. மற்றும் ஐ.தே.கட்சியென்ற இவையிரண்டுமே நேரடியாகவும் பின்னர் ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் சுற்றிவளைத்தும் வெளிப்படுத்தி நிற்பது, வரவிருக்கும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமது பொது வேட்பாளர் ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா என்பதையே ஆகும். அவர் பதவியேற்று நூற்றியெண்பது தினங்களுக்குள் நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறைமையை இல்லாதொழித்துத் தமது "பத்து அம்ச அரசியல் செயற்றிட்டத்தை" நடைமுறைப் படுத்த வேண்டியுள்ளதாகவும் ஐ.தே.கட்சி தெரிவிக்கிறது.

மேற்படி ஆய்வுக் கண்நோக்கு அமைந்த வேளையில் நாட்டில் யதார்த்தமாக நிலவியிருந்த நிலைப்பாடு பற்றிய ஆய்வையும் இங்கு குறிப்பிட்டாக வேண்டியுள்ளது. அதாவது, இராணுவச் சேவையிலிருந்து விலகிச் செல்லாத நாடொன்றின் இராணுவ நிலையில் உயர்மட்டப் பதவியிலுள்ள ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா அப்பதவியிலி ருந்துகொண்டே அரசியலில் ஈடுபடுவது சிறப்பானதல்ல என்பதோடு, அத்தகைய இராணுவ அதிகாரியொருவருடன் அரசியல் கட்சிகள் அரசியல் அணுகல்கள் குறித்துப் பேசுவதும் முறையற்றதாகிறது. அது ஒரு புறமிருக்க, தம்மைப்பற்றி அரசியல் களத்திலும் நாட்டிலும் பிரபலப்படுத்தப்பட்டு வரும் அடிபட்டுவரும் விடயம் குறித்து தமது கருத்து வெளிப்பாடு எத்தகையது என்பதை அவர் இன்று வரையிலும் வெளிப்படுத்தவில்லை. எதிர்க்கட்சியின் பொது வேட்பாளராகப் போட்டியிடும் எண்ணம் அவருக்கிருக்குமானால் அவர் பதவியிலிருந்து விலகி அரசியல் களத்தில் இறங்கிச் செயற்படவேண்டியுள்ளது.

கூட்டுப்படையாளிகளின் தளகர்த்தா என்ற அவரது பதவி நிலை தொடர்பான புதிய சட்ட விதிகளுக்கு அமைய ஜனாதிபதியின் அனுமதியில்லாது அவர் தற்போது வகிக்கும் பதவியிலிருந்து விலகுவதற்கு இடமில்லாததால் ஜெனரல் சரத் பொன் சேகாவுக்குப் பொது வேட்பாளராகப் போட்டியிடுவதற்குச் சட்ட ரீதியான தடையிருப்பதான கருத்தொன்றும் நாட்டில் நிலவுகிறது. இவை அர்த்த மற்ற வெறுமையான வாதங்களாக இருந்தாலும், அவருக்கு எதிர்க்கட்சியின் பொது வேட்பாளராக ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடும் அவசியமிருப்பின் எவ்வித தடையுமின்றி அந்த வாய்ப்பு அவருக்கு வழங்கப்படவேண் டியுள்ளது. இவையனைத்துக்கும் மேலாக அவர் ஜனாதிபதிக்கு எதிராகவே போட்டி யிடவுள்ளார் என்பதும், அவ்வாறு தனக்கு எதிராகப் போட்டியிடும் பிரமுகரொருவரைத் தவிர்த்துவிடுவதற்கு ஜனாதிபதியானவர் ஏதோவொரு சட்டவலுவை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்துவாரானால், தமது வெற்றி தொடர்பான ஆத்ம பலமுள்ள ஜனாதிபதியொருவராக அல்லாது தோல்வியுற்றதொரு ஜனாதிபதியாகவே மக்கள் அவரை நோக்கக் கூடுமென்பதும் இங்கு முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. இவையும் கூட வெறும் வதந்திகள் மட்டுமேயாகும். இருந்த போதிலும், ஜெனரல் சரத் பொன்சேகாவுக்கு அந்த அவசியம் இருக்கும் பட்சத்தில் ஜனாதிபதி அதற்கு அவ்விதத்திலான தடையை ஏற்படுத்தக் கூடுமெனக் கருத இயலாது. ஆனாலும், ஜெனரல் சரத் பொன்சேகாவின் கடப்பாடு, எதிர்க்கட்சியின் பொது வேட்பாளராகத் தாம் முன்நிற்பதாயின் தமது பதவியிலிருந்து நீங்கித் தமது நிலைப்பாட்டை நாட்டு மக்களுக்குத் தெளிவுபடுத்துவதேயாகும்.

இன்றைய அளவில் ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா ஜனாதிபதியின் அனுமதியு டன் உத்தியோகபூர்வமாகவே பதவியி லிருந்து விலகியுள்ளதால் மேற்படி கண் ணோட்டம் அர்த்தமற்றதொன்றாகிறது.

மஹிந்த எதிர்நோக்கும் சவால் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ இன்று முகம் கொடுத்திருப்பது, எவ்விதத்திலும் விலகிச் செல்ல இயலாத அரசியல் சவாலொன்றுக்கேயாகும். யுத்தவெற்றியின் மூலம் இராட்சதப்பலவானாகி விட்டுள்ள ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவுக்கு எதிரான ஆத்மபலத்துடன் போட்டி யிடத்தக்கதொரு ஆற்றல் மிக்க வேட்பா ளர் ஐ.தே.கட்சியிலோ அல்லது ஜே.வி. பியிலோ இருக்கவில்லை. அதன் காரணமாகவே அதே யுத்தம் உருவாக்கி விட்ட வீரர்களுள் ஒருவரான ஜெனரல் சரத் பொன்சேகாவை முன்நிறுத்தும் எத்தனத்தை அவை மேற்கொண்டுள்ளன. வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த யுத்தம் ஒன்றுக்குத் தலைமை தாங்கியிருந்த தலைவர்கள் இருவர் ஒருவருக்கொருவர் எதிராக நின்று போட்டியிடும் நிலைப்பா டொன்று உருவாகியுள்ளதை துரதிஷ்டவ சமானதே எனக் கருத முடிந்தாலும் கூட, இந்த இருவருக்கும் இடையில் நிகழும் போட் டியானது சிலவேளை, நாட்டின் சுபீட்சத் துக்குக் காரணமாகவும் அமையக்கூடும். மேற்படி சவாலைத் தைரியமாக எதிர் கொள்வதேயல்லாது ஓர் அடியைக்கூட பின்வைக்க இயலாத நிலையிலேயே இன்று ஜனாதிபதி உள்ளார். இச்சவாலின் முன்னால் நாடாளுமன்றத் தேர்தலொன்றுக்குச் செல்லும் ஆற்றலும் அவருக்கில்லை. எனவே, முதலில் ஜனாதிபதித் தேர்தல் என்பதைத் தவிர்த்து விடவும் இயலாது. அது தவிர்க்கப்படுமானால் ஜெனரல் சரத் பொன்சேகாவுக்கு முகம் கொடுக்க இய லாத பீதியின் காரணமாக ஜனாதிபதித் தேர் தலை விடுத்து நாடாளுமன்றத் தேர்த லுக்கு ஜனாதிபதி செல்கிறார் என்றே நாட்டு மக்கள் எண்ணமிடக்கூடும். அது, ஜனாதிபதியின் கௌரவத்துக்கு ஏற்புடை யதல்ல. எனவே, ஜனாதிபதி ஜனாதிபதித் தேர்தலை எதிர்கொண்டு நின்று இக் குழப்பநிலையை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டியுள்ளது. அவசியப் படின் இவ் இரண்டு தேர்தல்களையும் ஒன்றாகவே இடம்பெறச் செய்வதன் மூலம் தேர்தல் செலவினத்தைப் பெருமளவில் குறைத்துக்கொள்ள முடியும். ஆனால், இவ்விரு தேர்தல்களும் அதிகபட்ச மட்டத் தில் சுதந்திரமான, நியாயமான தேர்தல் களாக அமைவதற்கான நிபந்தனைகளை உருவாக்குவதன் மூலம் அரசியல் நல்லொழுக்க சீலத்தின் மேம்பாட்டைப் புலப்படுத்திவிட முடியும்.

இன்றைய அரசியல் முறைமையினுள் அரச அதிகார பலம், நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதிப் பதவியைச் சூழவே மையப்படுத்தப் பட்டுள்ளது. எனவே, அதிகார பலம் தொடர்பாக நிகழும் போட்டியில் பெரிதும் முன்னிலை வகிப்பது ஜனாதி பதித் தேர்தலேயாகும். இந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வெற்றிபெறும் கூட்டணிக்குக் குறைந்தோ கூடிய விதத்திலோ நாடாளுமன்றத் தேர்தலையும் வெற்றி கொள்வதற்கு வாய்ப்புக்கிட்டுகிறது.

இன்றைய அளவில் நாட்டில் நிலவும் அரசியல் நிலைப்பாட்டுக்கு அமைய அரசு தொடர்பான மக்களின் கண்டனக்கணை கள் முன்னெழுந்து நிற்கும் நிலையிலும் கூட,ஜனாதிபதிக்கிருக்கும் மக்கள் செல் வாக்கு பலமான நிலையிலேயே காணப் படுகிறது. எதிர்க்கட்சியின் பொது வேட்பாள ரின் மக்கள் பலமென்ற அடித்தளம் அந்தளவுக்குத் தெளிவானதாக இல்லை. மேற்படி பொது வேட்பாளருக்கு ஐ.தே. கட்சியின், ஜே.வி.பியின் மற்றும் முஸ்லிம் காங்கிரஸின் வாக்கு வங்கியிலுள்ள அனைத்து வாக்குள் செலுத்தப்பட்டாலும் கூட, அந்த ஒட்டுமொத்த வாக்குத் தொகைக்கும் ஜனாதிபதியின் மக்கள் பலமென்ற அடித்தளத்துக்கும் இடையில் விசாலமானதொரு இடைவெளி நிலவு கிறது. இந்நிலையில் மேற்குறிப்பிடப்பட்ட மூன்று கட்சிகளினதும் வாக்கு வங்கிகள் மூலம் தமக்கு உதவியாகக் கிட்டும் வாக்குத் தொகையை விடவும், அதே போன்ற தொரு விசாலமான வாக்குத் தொகையை ஜனாதிபதிக்கு அமையும் வாக்குப்பலத்தி லிருந்து கைப்பற்றிக்கொள்ள முடிந்தால் மட்டுமே எதிர்க் கட்சியினால் முன்நிறுத் தப்படும் பொதுவேட்பாளரால் ஜனாதி பதித் தேர்தலில் கடும் போட்டியொன்றை முன்நிறுத்த முடியும். மேலும், ஐ.தே.கட் சியின் பணப்பலம் மற்றும் ஜே.வி.பியின் ஒன்றுதிரட்டிவிடும் பலம் என்ற இவை யிரண்டும் ஒருமுகப்படும் போது பெரும் போட்டி நிலவும். மேலும் ஈர்ப்பு நிலவு மொரு தேர்தல்களத்தை முன்நிறுத்த எதிர்க் கட்சிக்குத் திறமையிருந்தாலும் கூட, ஜனா திபதி வசமுள்ள மக்கள் பலமென்ற அடித் தளத்தில் ஆழமானதொரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்த அதன் மூலம் ஆற்றல்கிட்டுமா என்பது சந்தேகத்துக்குரியதே.

ஐ.தே.கட்சி மற்றும் ஜே.வி.பி.என்ற தரப்புக்களுக்கிடையில் இதுவரை நிலவிய பகைமையுணர்வு எண்ணக் கருவிலிருந்து விடுபட்டு இவ் இரு தரப்புக்களும் அரசி யல் ரீதியில் ஒத்துநின்று கொடுக்கல் வாங்கல்களைப் பரிமாறிக் கொள்ளும் நிலைவரை சென்றிருப்பதானது வரவேற் கத்தக்கதும் முற்போக்கான இலட்சண தொன்றாகவே தென்படுகிறது.

இருந்தபோதிலும், இவ் எதிர்க்கட்சிகளின் கூட்டணிக்கே உரிய மிகப் பெரும் வரையறையொன்றாகத் தென்படுவது, அவர்கள் அனைவரும் ஒரேயொரு சாதகத்தை மட்டுமே அதாவது அவர்கள் அனைவருமே மஹிந்த ராஜபக்ஷவைத் தோல்வியுறச் செய்யும் குறிக்கோளில் மட்டுமே ஒருமுகப்பட்டுநிற்கும் தீவிர சக்தியாகிவிட்டுள்ளதாகும். இங்கு, நிறை வேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறைமையை ஒழித்துவிடுவது தொடர்பான அவர்களது பொதுவான இணக்கப்பாடு வரவேற்கத்தக் கதும் சிறப்பானதுமே என்றாலும், இது விடயத்தில் ஐ.தே.கட்சி எதிர்பார்க்கும் மாற்றம் எத்தகையது என்பது வெளிப்படுத்தப் பட்டிருந்தாலும், நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறைமைக்குப் பதிலாக ஜே.வி.பி எந்த விதத்திலான முறைமையை எதிர்பார்க் கிறது என்பது தெளிவற்றதாகவே உள்ளது. இந்த ஜனாதிபதி போட்டியில் ஐ.தே.கட்சி தனது வெளிப்படையான அரசியல் நியாயாதிக்கத்தைக் கொண் டுள்ள போதிலும் ஜே.வி.பியின் அரசியல் நியாயாதிக்கத்தைப் போன்றே பொது வேட்பாளராகப் போட்டியிடும் ஜெனரல் சரத் பொன்சேகாவின் நியாயாதிக்கமும் வெளிப்படையானதாக இல்லை, தெளி வற்றதாகவே உள்ளது. தமது தரப்பால் முன்நிறுத்தப்படும் ஜனாதிபதி வேட்பாளர் வெற்றிபெறுவாரானால்,தம்மைப் பிரத மராக்கி எதிர்கட்சியின் ஏனைய தரப்பு பிரதிநிதிகளும் உள்ளடங்கும் அமைச் சரவையொன்று உருவாக்கப்பட வேண்டி யுள்ளது என ரணில் விக்கிரமசிங்க தெரிவித்துள்ளார். அத்தகையதொரு செயல்திட்டத்துக்கு ஜே.வி.பி இணங்குகிறதா? என்பதும் இங்கு பிரச்சினைக்குரியதே. தாம் பிரதமராகி நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் நின்று அதில் வெற்றிபெறுவதே ரணில் விக்கிரமசிங்க வின் எதிர்பார்ப்பாகியிருப்பதும் தெரி கிறது. அதுபற்றி ஜே.வி.பியின் கருத்து என்ன? பொது வேட்பாளரின் கருத்து என்ன? என்பதும் தெளிவில்லை.

பொது வேட்பாளர் ஈட்டிக் கொள்ளும் வெற்றியின் பின்னர் முழுமையாக ரணில் விக்கிரமசிங்கவின் செயல்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதைக் காண்பதற்கு ஜே.வி.பி விரும்புமெனக் கருதவும் இயலாது. அதேபோன்று வெற்றிபெறும் பொது வேட்பாளர் முழுமையாக ஜே.வி.பியின் செயல்திட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கு ரணில் விக்கிரமசிங்க இணங்கக்கூடுமா? என்பதையும் எண்ணிப்பார்க்க இயலாது.

மறுபுறத்தில், வெற்றிபெறும் பொது வேட்பாளர், வெற்றிவாகை சூடிக்கொண்ட ஐ.தே.கட்சிக்கோ அல்லது ஜே.வி.பிக்கோ அடிபணிந்து நிற்காது தனதேயான செயல்திட்டமொன்றினை முன்னெடுப் பாரானால் அதைத் தடுத்து நிறுத்துவதற்கு ஐ.தே.கட்சிக்கோ, அல்லது ஜே.வி.பிக்கோ இருக்கும் திறனாற்றல் எதுவென்பதும் தெளிவற்றதாகவே உள்ளது.*

தமிழில்: சரா

Please Click here to login / register to post your comments.